In 1959 ben ik begonnen te fotograferen. Aanvankelijk was dat maar  een aantal rolletjes per jaar. Mijn eerste “trouwreportage”  was  18 foto’s groot. Maar alles in eigen doka ontwikkeld en afgedrukt. In zwart/wit natuurlijk. Later ook begonnen om zelf kleur af te drukken met diverse systemen. En  het  laatste decennium is de computer en printer aan het werk, nadat de opnamen gemaakt zijn. Maar nog steeds is de doka ook in gebruik. Je voelt  toch een  grotere betrokkenheid  bij het  ontstaan van beelden, op het moment dat de ontwikkelde rolfilm uit de ontwikkeltank komt, en op het moment dat het beeld verschijnt op het belichte fotopapier.

Veel disciplines in de fotografie beoefend, zoals produktfotografie en trouwreportages, maar landschap en portret hebben toch wel mijn voorkeur.

Vroeger had ik maar één camera. Dat was een enorm voordeel. Als je eens wat anders wilde, verkocht je hem aan iemand, die er nog geen had, of je ruilde hem in. Zodoende heb ik verschillende  merken gehad. Heel mooi vond ik het werken op middenformaat (6 x 7 cm) van Mamiya. Je contact-afdrukken kon je mooi gebruiken om enkele bladzijden in een trouw-album mee op te sieren.
In onze consumptie-maatschappij heeft de grote fototas een wurgend plaatsje gekregen om mijn nek. Met daarin een kleinbeeld spiegelreflexcamera. Maar voor verschillende situaties een andere lens, een hele reeks filters, reserve-body, flitser, belichtingsmeter, batterijen en accu’s. En dan op een  trek-karretje nog een grotere tas met  een middenformaat camera met toebehoren natuurlijk. Soms nog bedolven onder een extra studioflitser-set.
Nu al dat spul tot bijna nul euro is gedaald, stap je niet zomaar over op een ander merk. Derhalve begint mijn merk met een C.

Bekijk hier de portfolio van Jo van Bakel